اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد تاريخ : جمعه ۲۱ آذر ۱۴۰۴ | | نویسنده : ف.ف اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببردنهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرداگر نه عقل به مستی فروکشد لنگرچگونه کشتی از این ورطه بلا ببردفغان که با همه کس غایبانه باخت فلککه کس نبود که دستی از این دغا ببردگذار بر ظلمات است خضر راهی کومباد کآتش محرومی آب ما ببرددل ضعیفم از آن می‌کشد به طرف چمنکه جان ز مرگ به بیماری صبا ببردطبیب عشق منم باده ده که این معجونفراغت آرد و اندیشه خطا ببردبسوخت حافظ و کس حال او به یار نگفتمگر نسیم پیامی خدای ر

چه کند بنده که گردن ننهد فرمان راچه کند گوی که عاجز نشود چوگان راسروبالای کمان ابرو اگر تیر زندعاشق آنست که بر دیده نهد پیکان رادست من گیر که بیچارگی از حد بگذشتسر من دار که در پای تو ریزم جان راکاشکی پرده برافتادی از آن منظر حسنتا همه خلق ببینند نگارستان راهمه را دیده در اوصاف تو حیران ماندیتا دگر عیب نگویند من حیران رالیکن آن نقش که در روی تو من می‌بینمهمه را دیده نباشد که ببینند آن راچشم گریان مرا حال بگفتم به طبیبگفت یک بار ببوس آن دهن خندان راگفتم آیا که در این درد بخواهم مردنکه محالست که ح

جماعت یه دنیا فرقه بین دیدن و شنیدنبرید از اونا بپرسید که شنیده ها رو دیدنراز سنگرای عشق باید از ستاره پرسیدالتهاب تشنه ها رو کی میدونه غیر خورشیدپشته ها پر از شقایق کشته ها لاله عاشقباغ گل زخم شکفته غنچه ها داغ نهفتهصبح صحرا لاله گون بود شب دریا رنگ خون بودمیگن عاشقی محاله باشه ما محال دیدیمخیلی ها میگن خیاله ولی ما خیال دیدیمتوی عصر آتش و خون خیلی ها عشق چشیدنبعضی هام زرد و فسرده موندن و حسرت کشیدنجماعت یه دنیا فرق بین دیدن و شنیدنبرید از اونا بپرسید که شنیده ها رو دیدنراز سنگرای عشق باید از

هر لحظه دورتر، هر لحظه نزدیکتر تاريخ : جمعه ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ | | نویسنده : ف.ف من نباید فرود آیم،نباید بنشینمسالهاست.از آن لحظه که پری از اندامم روییدو از آشیان، از بام خانه پرواز کردمهمچنان می پرم، هرگز ننشسته امو دیگر سری نیز به سوی زمین و به سواد پلید شهرهاو به بام های کوتاه خانه ها برنگرداندم،چشم به زمین ندوختمپروازی رو به آسماندر راه افلاکو هر لحظه دورتر و بالاتر از زمینو هر لحظه نزدیک تر به خدا!حرفهایی برای نگفتن،دکتر علی شریعتی ۲آذر ۱۳۱۲_۲۹خرداد۱۳۵۶ه.ش

آخرین استکان تاريخ : شنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۵ | | نویسنده : ف.ف ✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦بارها گفتم:از خطِ آتش نمی‌ترسم،از آوار و مرگ نمی‌ترسم؛هراسم این استبرف ببارد، تو تنها باشیو ردِّ سطرهایمدر حافظه‌ات قندیل ببندد...اگر نباشم،کدام دیوارها، آجر به آجرچشم‌به‌راهت بمانند؟ترس من این است بیاییو من در عکسِ روی دیوار،نتوانم برایت چای بریزم...و آخرین استکان، سرد روی میز بماند.#دنیا_غلامی✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦✧✦وبلاگ شخصی شاعر:www.bloodorange94.